Woord wordt leven

Ik ben Claudia, 45 jaar oud en missionaris in Nederland. Van 1991-1997 was ik als missionaris op de Filippijnen. "Trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten, en ga naar het land dat ik je zal wijzen." Deze woorden gaven mij de kracht, om toen alles achter mij te laten en naar een land te gaan, dat ik in z'n geheel niet kende. Alles was voor mij vreemd en aan het begin doorleefde ik veel eenzaamheid en heimwee. Het was soms heel moeilijk, maar meer en meer begon ik van de mensen te houden, en zij van mij. Ik leerde van hen, wat LEVEN betekent en hoe kostbaar het is vrienden te hebben en een gemeenschap die je draagt.

Hoe graag had ik er willen blijven, maar ik werd opeens gevraagd, om weer terug te komen, omdat ik hier meer nodig was. Mijn hart zei "Neen. Ik wil blijven." Toch luisterde ik naar de stilte van mijn gebed. Toen hoorde ik weer die vertrouwde stem die mij opnieuw op weg riep: "Wees niet bang. Ikzelf zal jou als een schild beschermen." En weer ben ik gegaan, Hem achterna. En God is trouw gebleven aan Zijn belofte: "Ik zal je zegenen, ik zal je aanzien geven, een bron van zegen zul je zijn."