Kijk met de ogen van Jezus
Naar de wapens die je hanteert
"Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen". We lezen het elk jaar in de advent opnieuw. Het is een mooie toekomstdroom, maar durven wij zelf in die droom gaan staan? Durven wij "zij" vervangen door "wij"?
Wat zijn je sterkste wapens? Je charmes? Je taalvaardigheid? Je uiterlijk? Je verstand? Of je manier van luisteren? Hoe reageer je als je uitgedaagd wordt of als anderen kwaad op je zijn? Voel je je dan bedreigd? Kruip je in je schelp? Of ga je meteen in de tegenaanval? Heb je geen moeite met een leugentje om bestwil? "Vergeet" je wel eens iets te zeggen? Of gebruik je je macht om van anderen allerlei dingen te bekomen?
Er zijn heel veel manieren waarop wij ons eigen territorium proberen veilig te stellen. We willen allemaal iemand zijn, gekend zijn en erkend worden. En daarvoor zijn vaak alle middelen of wapens geoorloofd. Van de andere kant willen we eigenlijk ook niets liever dan bemind te worden. Maar ook daar voelen we ons vlug bedreigd. Zeker als anderen te dicht in onze buurt komen. We zijn dan bang om door de mand te vallen. Als de ander erachter komt wie we "maar" zijn, zou hij of zij ons wel eens alleen kunnen achterlaten. En ook dan gebruiken we onze wapens om de ander op een veilige afstand te houden.
Jezus was niet bezig met zijn positie of imago. Ook niet toen er over zijn leven beslist werd. Hij was ook niet bang om bij anderen door de mand te vallen. Hij voelde zich gedragen door zijn Vader. Dat gaf Hem een ongelooflijke vrijheid.
Zou Hij dan ook niet vaak het hoofd schudden als Hij ons bezig ziet?
Reacties welkom op reacties@bezinningsblad.net
Ludo Vangilbergen