Vroeger
was je mijn bondgenoot,
mijn beste kameraad
We schuimden samen
de straten af,
onze dromen achterna
Door een stommiteit
Was ik je kwijt
Jarenlang waren wij te trots
om de confrontatie aan te gaan
Nu is het tij gekeerd
Wij vragen niet waarom
En kijken nooit meer om
Voltooid verleden tijd
Er valt niet te leven
In de verleden tijd
Vergeten, vergeven
Geen vragen, geen verwijt
We geloven en we beloven
Wij nemen nooit meer afscheid