Kijk met de ogen van Jezus
Naar wat en wie je hindert
Gisteren kwam ik hem toevallig tegen: Bart, een dikke maand geleden voor het eerst grootvader geworden. Ik groette hem hartelijk en wenste hem proficiat. "Hoe gaat het met Kobe?", vroeg ik hem. "Goed", klonk het, maar de toon zat niet juist. Ik merkte meteen dat er iets was. Na wat voorzichtig aandringen vertelde Bart het: zoon en schoondochter hadden hem vorige zondag duidelijk gemaakt dat ze niet van plan waren de kleine Kobe te laten dopen. Het zat hem dwars en hij stelde zich heel wat vragen.
Iedereen heeft wel iets waar hij of zij mee zit: een puberdochter die met een "verkeerde" jongen vrijt, een gemiste promotie op het werk, dreigend ontslag, de aanslepende ziekte van vader, overspel, partnergeweld, financiële problemen, enz. Het zijn van die dingen waar niemand te koop mee loopt. Ze vereisen een sfeer van vertrouwen om verteld te worden.
Stel nu eens dat Jezus je in een taverne alleen aan een tafeltje zou treffen. Hij komt naast je zitten en knoppt een gesprek met je aan. "Je kijkt zo sip", zegt Hij. "Wat scheelt er?"
Wat zou je zeggen? Waarmee zou je beginnen?
Het is niet verboden om op te schrijven wat je zou zeggen. Het kan je helpen.
Reacties welkom op reacties@bezinningsblad.net
Ludo Vangilbergen