Schep ruimte
Voor de mens naast je
Nee, ik ga het niet hebben over Welzijnszorg. Er is niets mis met Welzijnszorg. Wel integendeel. Maar ruimte scheppen voor de mens naast je, dat doe je niet aan de buitenkant. Dat doe je in eerste instantie vanbinnen.
Vorige week hebben we aan de hand van de parabel van de barmhartige Samaritaan ontdekt dat het zelfstandig naamwoord "naaste" eigenlijk niets te maken heeft met het voorzetsel "naast". Het is veeleer verwant met het woordje "na", dat we kennen van de uitdrukking: iets of iemand ligt me na aan het hart. De vraag is dus: wie is mij het meest nabij? En hoe kan ik daar nu ruimte voor scheppen?
Misschien is de meest voor de hand liggende vraag eerst: waarom zou ik voor zo iemand ruimte scheppen? Van iemand die jou nabij is, ben je afhankelijk. In de parabel wordt dat dik in de verf gezet. De Samaritaan is de redder in nood. Waarom zou ik ruimte moeten scheppen voor iemand die mij uit de nood komt redden? Is het dan niet de bedoeling dat we ons leven zelf "beredderen"?
Als de 'kanoman' van gisteren vijf jaar eerder ruimte had gegeven aan iemand die hem nabij wilde zijn, dan had hij niet moeten "sterven". Misschien zijn we allemaal wel een beetje kanoman als we ons voor de anderen sterk willen houden.
En we kunnen misschien wat meer aandacht hebben voor de verborgen kanomannen rondom ons.
Reacties welkom op reacties@bezinningsblad.net
Ludo Vangilbergen