Kijk met de ogen van Jezus
Naar de mens naast je
Over wie gaat het hier, als wij spreken over de mens naast je? De mens die letterlijk naast jou leeft vandaag. Voor mij zijn dat mijn vrouw, kinderen, collega's, de financieel directeur die straks langs komt, de grafisch ontwerper van wie ik de proeven van de vastenbrochure verwacht, enz. En de vraag die wij ons stellen is: bestaat er een verschil tussen de manier waarop ik naar die mensen kijk en de manier waarop Jezus naar die mensen zou kijken?
De parabel van de barmhartige Samaritaan (Lc 10, 30-37) lijkt die vraag te beantwoorden. Het gaat om een "zeker mens" die op weg is van Jeruzalem naar Jericho. Het is dus iemand die de verkeerde kant oploopt, weg van de heilige stad. Onderweg wordt hij overvallen en voor dood achtergelaten. Het gaat dus duidelijk om iemand die op een dood spoor zit. Drie mensen zien hem liggen. Twee lopen hem voorbij. De derde, een Samaritaan, bekommert zich om hem en brengt hem naar een plaats waar hij verzorgd kan worden.
Wie is jou het meest nabij als je op een dood spoor zit?
Het verhaal suggereert dat je geen hulp moet verwachten van de priester en de Leviet. Zij zijn de vertegenwoordigers van de wet. ("Wie zich verbrandt, moet op de blaren zitten.") Aan wetten heb je inderdaad niets als je op een dood spoor zit. De redding komt uit onverwachte hoek: een Samaritaan die op reis is.
Wie zou die Samaritaan voor jou kunnen zijn?
Voor wie zou jij die Samaritaan kunnen zijn?
Reacties welkom op reacties@bezinningsblad.net
Ludo Vangilbergen